W 2025 r. Unia Europejska ma zaostrzyć swoje limity emisji LZO (lotnych związków organicznych), co stanowi część szerszej i znaczącej modernizacji rozporządzenia REACH (rejestracja, ocena, udzielanie zezwoleń i stosowane ograniczenia w zakresie chemikaliów). Wywołało to falę uderzeniową w różnych gałęziach przemysłu, a szacunkowo 30% tradycyjnego sprzętu jest zagrożone wycofaniem. Zbliżające się zmiany wywołały intensywną debatę: czy zgodność z wymogami ochrony środowiska jest barierą techniczną, czy formą bariery handlowej?
Rozporządzenie REACH od jego wdrożenia w 2007 r. stanowi kamień węgielny wysiłków UE na rzecz ochrony zdrowia ludzkiego i środowiska przed zagrożeniami chemicznymi. Nadchodząca aktualizacja w 2025 r. to najbardziej kompleksowa jak dotąd zmiana, której celem jest uproszczenie wymogów rejestracyjnych, usprawnienie egzekwowania przepisów dzięki nowym narzędziom audytowym, cyfryzacja komunikacji w łańcuchu dostaw i unowocześnienie procedur zarządzania ryzykiem.
Jednym z głównych punktów spornych jest wpływ na sprzęt przemysłowy. Zaostrzone limity emisji LZO oznaczają, że duża część tradycyjnych urządzeń, które mogą nie spełniać nowych, bardziej rygorystycznych norm środowiskowych, nie będzie już opłacalna. Wywołało to obawy wśród przedsiębiorstw, zwłaszcza mniejszych, dotyczące wysokich kosztów wymiany sprzętu i potencjalnych zakłóceń w produkcji.
Ta zmiana regulacyjna ma również głęboki wpływ na globalny łańcuch dostaw, szczególnie w obszarze folii transferowych. Popyt na przyjazne dla środowiska folie transferowe gwałtownie wzrósł, ponieważ firmy starają się spełnić nowe standardy UE. Jednakże branża stoi obecnie przed poważnym wyzwaniem - w postaci niskiego krajowego wskaźnika substytucji specjalnych folii transferowych, który wynosi mniej niż 50%.
Wielu dostawców wyższego szczebla jest w dużym stopniu uzależnionych od importowanych specjalnych folii transferowych, co stało się wąskim gardłem w łańcuchu dostaw. Sytuację dodatkowo komplikuje fakt, że wysokiej klasy głowice drukujące -, kluczowy element procesu produkcyjnego, pochodzą głównie od firmy Seiko w Japonii. Ta nadmierna - zależność od zagranicznych dostawców nie tylko sprawia, że łańcuch dostaw jest podatny na niepewność geopolityczną i handlową -, ale także ogranicza zdolność branży do szybkiego reagowania na zmieniające się wymagania rynku wynikające z aktualizacji REACH.
W odpowiedzi na te wyzwania rośnie tendencja do krajowego zastępowania folii transferowych przyjaznych środowisku. Na przykład chińscy producenci zwiększają wysiłki na rzecz opracowania i produkcji wysokiej jakości folii transferowych -, które spełniają rygorystyczne wymogi UE w zakresie ochrony środowiska. Dążenie do krajowej substytucji nie polega tylko na zmniejszeniu zależności od zagranicznych dostawców, ale także na wykorzystaniu szansy, jaką stwarza rosnący światowy popyt na produkty zrównoważone.
Jednak droga do skutecznego zastąpienia w kraju nie jest pozbawiona przeszkód. Należy pokonać przeszkody techniczne, takie jak poprawa wydajności i jakości krajowych folii transferowych, aby odpowiadały standardom międzynarodowym. Istnieją również wyzwania związane z budowaniem niezawodnego i wydajnego krajowego łańcucha dostaw, od pozyskiwania surowców po produkcję i dystrybucję.
Aktualizacja unijnych przepisów REACH w 2025 r. oznacza - zmianę w branży globalnej branży folii transferowych. W miarę jak branża porusza się w złożonej sieci nowych przepisów dotyczących ochrony środowiska, dążenie do krajowego zastąpienia przyjaznych dla środowiska folii transferowych stanowi zarówno wyzwanie, jak i szansę. Choć niski krajowy wskaźnik substytucji i zależność od zagranicznych komponentów najwyższej klasy stwarzają znaczne ryzyko, dążenie do samowystarczalności - i zrównoważonego rozwoju może również w dłuższej perspektywie doprowadzić do powstania solidniejszego i bardziej odpornego globalnego łańcucha dostaw.
